|
ON
LINE ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΚΛΙΝΙΚΩΝ
ΜΕΛΕΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗ
ΠΤΥΧΩΣΗ
|
|
|
|
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
|
|
Αpril
2009
|
|
Απώλεια
βάρους με ολική
γαστρική πτύχωση. Πρώτα
αποτελέσματα .
|
|
|
WEIGHT
LOSS AFTER LAPAROSCOPIC TOTAL GASTRIC VERTICAL PLICATION.
EARLY RESULTS.
George
Skrekas MD, ISS, EAES, General
surgeon, Specialist in advanced laparoscopy &
bariatric surgery
key words: gastric greater curvature invagination, gastric
imbrication.
AIM
OF THE STUDY: The aim of this study is to evaluate the
effectiveness of a new bariatric technique (laparoscopic total gastric vertical plication
- LΤGVP) in a personal 52 obese patient series. Patients
decision/consent for this type of operation was based on
the following criteria: minor surgery, reversibility, fast
recovery, absence of implants. Mean preoperative weight and body mass index (BMI) were 119.36 ± 18.22 kg (range 88–157) and 41.50 ± 4.58 kg/m2 (range 35 – 55), respectively.
RESULTS: There were no serious complications; the only
late side-effect (> 6months) was mild GER which
affected 8/49 patients (16.32%). Three patients failed loosing weight due to gastric sewing disruption (one of them
had a successfull reoperation 3 months later). This happend in our early
experience. At the time we used a single running suture (prolene) for the plication.
These 3 patients were excluded from statistic analysis. Mean follow-up was 9.33 ± 3.39 months (range 6 – 16). The mean postoperative weight loss was 29.36 Kg,
mean excess weight loss (EWL) was 62.50%, while mean BMI dropped to 31.18 ± 4.02 kg/m2. Thirty-nine patients (~80%) lost more than 50% of the excess weight, 45% lost 61% or more, while one out four patients lost more than 70% of
excess weight (range 71 - 120%). CONCLUSION: LΤGVP
is a
safe and effective restrictive bariatric operation. In comparison to the published results from gastric banding studies, weight loss after
LΤGVP
comes sooner and is more intense, at the same time interval.
|
|
ΕΙΣΑΓΩΓΗ:
Η λαπαροσκοπική ολική
γαστρική πτύχωση είναι
μια νέα
ελάχιστα
επεμβατική και αναστρέψιμη
τεχνική για
τη θεραπευτική
αντιμετώπιση της
παχυσαρκίας. Στην
επέμβαση αυτή ο θόλος και
το μείζον τόξο του στομάχου
πτυχώνονται προς τα έσω με
ορομυικές ραφές (δείτε
αναλυτική περιγραφή εδώ).
Στόχος της επέμβασης είναι
η ελαχιστοποίηση της
χωρητικότητας και της
διατασιμότητας του
στομάχου, ώστε να
περιορίζεται η
υπερκατανάλωση τροφής.
ΣΚΟΠΟΣ:
Μελετήθηκαν τα
αποτελέσματα της ολικής
γαστρικής πτύχωσης σε
σειρά 52 ασθενών με κλινικά
σοβαρή παχυσαρκία (ΒΜΙ > 35
Kg/m2) που χειρουργήθηκαν σε
διάστημα ενός έτους . Οι
ασθενείς επέλεξαν την
επέμβαση με τα εξής
κριτήρια: αποφυγή μείζονος
επέμβασης, αναστρεψιμότητα,
ελαχιστη παραμονή στην
κλινική και αποφυγή
εμφυτεύματος. Η μελέτη
διήρκεσε 16 μήνες (2008-2009) και
η μέση διάρκεια
μετεγχειρητικής
παρακολούθησης (follow up) ήταν
9,33
+ 3,4 μήνες (από 6 μέχρι 16
μήνες)
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:
Η μέση τιμή του
προεγχειρητικού βάρους
ήταν 119,36
+ 18,22 Kg και η μέση τιμή
του προεγχειρητικού ΒΜΙ
ήταν 41,5
+ 4,58 Kg/m2. Δεν
υπήρξαν αξιόλογες
μετεγχειρητικές επιπλοκές
με εξαίρεση μια ήπια
γαστροοισοφαγική
παλινδρόμηση σε 8
περιπτώσεις (16,32%) που
διήρκεσε για περισσότερους
από 6 μήνες. Μετά το
χειρουργείο οι ασθενείς
είχαν ελευθερία επιλογών
στη διατροφή, εκτός από την
κατανάλωση γλυκισμάτων και
αναψυκτικών στα οποία
συνεστήθη περιορισμός. Σε
τρείς περιπτώσεις υπήρξε
αποτυχία λόγω διάσπασης
της συρραφής και ασήμαντη
απώλεια βάρους. Οι
περιπτώσεις αυτές
εξαιρέθηκαν από τη μελέτη.
Στο υλικό των υπολοίπων 49
ασθενών, η μέση απώλεια
βάρους ανήλθε στα 29,36 Kg και
η μέση απώλεια
πλεονάζοντος βάρους (%EWL)
στα 62,5% (Εικόνα 2).
|
|
Πίνακας
1. Εκατοστιαία απώλεια
πλεονάζοντος βάρους (%EWL)
με γαστρική πτύχωση. |
|
| Μικρότερη
από 50% |
10 |
20,4% |
| 50-60% |
17 |
34,6% |
| 61-70% |
10 |
20,4% |
| Μεγαλύτερη
από 70% |
12 |
24,5% |
| |
Ν=49 |
|
|
Η
στατιστική αξιολόγηση των
αποτελεσμάτων (Πίνακας 1)
έδειξε ότι με την ολική
γαστρική πτύχωση το 80% των
ασθενών μπορεί να πετύχει
απώλεια πλεονάζοντος
βάρους μεγαλύτερη του 50%,
ενώ στο 25% των περιπτώσεων η
απώλεια πλεονάζοντος
βάρους ξεπερνά το 70% (71 –
120%). Σε σύγκριση με τον
γαστρικό δακτύλιο και για
το ίδιο χρονικό διάστημα, η
ολική γαστρική πτύχωση
φαίνεται ότι προκαλεί
ταχύτερη και μεγαλύτερη
απώλεια βάρους (Εικόνα 1).
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Βάσει των παραπάνω
δεδομένων συμπεραίνουμε
ότι η λαπαροσκοπική ολική
γαστρική πτύχωση αποτελεί
μια ασφαλή και
αποτελεσματική
εναλλακτική βαριατρική
τεχνική.
|
|
|
|
|
|
Εικόνα
1. Σύγκριση των δικών μας
αποτελεσμάτων με
γαστρική πτύχωση (κόκκινο)
με τα αποτελέσματα του
γαστρικού δακτυλίου (πράσινο)
όπως παρουσιάζονται σε
τρείς από τις
μεγαλύτερες
δημοσιευμένες σειρές
ασθενών. Παρατηρείστε
ότι η απώλεια βάρους
μετά απο γαστρική
πτύχωση είναι ραγδαία
στο πρώτο εξάμηνο.
|
|
|
|
|
|
Εικόνα
2. Ιστόγραμμα
(boxplot) διακύμανσης
προεγχειρητικού και
μετεγχειρητικού βάρους
των ασθενών μας. Η μέση
τιμή του βάρους μετά την
επέμβαση κατήλθε από τα
119,36 στα 90 κιλά.
|
|
|
|
|
|
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- October
2010
Ολική
γαστρική πτύχωση.
Αποτελέσματα διετίας και
σύγκριση με sleeve . |
LAPAROSCOPIC
TOTAL GASTRIC PLICATION. 2- YEAR RESULTS AND COMPARISON
TO SLEEVE GASTRECTOMY.
George
Skrekas MD, ISS, EAES, General
surgeon, Specialist in advanced laparoscopy &
bariatric surgery
Other
key words: gastric greater curvature invagination, gastric
imbrication.
PURPOSE: The presentation of our results with total gastric plication (imbrication) in a 135 patients series and comparison to a randomized series of 80 patients who underwent sleeve gastrectomy in the same period.
METHODS: The study was designed as prospective - double. The GROUP I is consisted from 135 patients (104 women and 31 men) who voluntarily underwent gastric plication in a
2-year period (2008-2010). The GROUP II includes 80 randomly selected patients (50 women and 30 men) who underwent sleeve gastrectomy in the same period. The two groups were comparable as to age (36 vs 35.4 years) but differed as to the initial BMI
(BMIGroupI = 39.5 vs BMIGroupII= 46.5Kg/m2).
RESULTS: 12 patients of GROUP I (8.8%) presented post operative complications of which 4 cases were treated surgically ( 1 case of gastric prolapse, 1 case of Portal vein thrombosis with partial jejunum necrosis and 2 cases of late
gastric occlusion due to the formation of intragastric seroma). In the last 2 cases we did reversion of the
plication 3 months after the primary operation. The mean follow-up was 20.4 months (13-32). In the group of gastric plication (GROUP I) the mean (%) excess weight loss (EWL) was 65.3%. Weight loss was significantly greater in patients with initial BMI < 45 (69.9% vs 55.5%, p =
0.006). 29 patients of GROUP I (21.4%) had poor weight loss (EWL <50%), while in 8 of them (5.9%) the surgery was deemed as failure (EWL <30%). Patients with an initial BMI> 45 were twice as likely to fail loosing
adequate weight than those who had BMI <45 (36% vs 18.1%). The patients who underwent sleeve gastrectomy (GROUP II) achieved significantly greater weight loss (EWL = 81.7% vs 65.3%, p <0.001) while they had 9 times less probability of insufficient weight loss (2.5 vs 21.4%). The overall weight loss was considered satisfactory in 78.6% of the patients who underwent gastric plication and in 97.5% of those who underwent sleeve.
CONCLUSION: The total gastric plication surgery presents some good features: adequate gastric restriction without implants or gastrectomy, simplicity, reversibility and acceptable risk of complications. In the short-term, the total gastric plication is able to provide an acceptable weight loss in about 80% of patients, but is considerably less
effective when compared to sleeve gastrectomy. According to our
experience, the total gastric plication might be offered
as an option for the treatment of "less heavy" bariatric cases with BMI <45 because beyond this limit, the probability of insufficient weight loss or failure
is high (36%). |
|
ΣΚΟΠΟΣ:
Παρουσίαση
αποτελεσμάτων και
επιπλοκών της ολικής γαστρικής πτύχωσης σε
σειρά 135 ασθενών και
σύγκριση με τυχαιοποιημένη
σειρά 80 ασθενών που
υπεβλήθησαν την ίδια
περίοδο (2008-2010) σε sleeve.
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ:
Προοπτική διπλή μελέτη. ΟΜΑΔΑ
Ι=135 ασθενείς (104 γυναίκες
και 31 άνδρες) που
υπεβλήθησαν εθελοντικά σε
Ολ. Γαστρική πτύχωση. ΟΜΑΔΑ
ΙΙ= 80 τυχαία επιλεγμένοι
ασθενείς (50 γυναίκες και 30
άνδρες) που υπεβλήθησαν την
ίδια περίοδο σε
γαστρεκτομή sleeve. Οι δυο
ομάδες ήταν συγκρίσιμες ως
πρός την ηλικία (36 vs 35.4 έτη)
διέφεραν όμως ως προς το
αρχικό ΒΜΙ (39.5 vs 46.5Kg/m2). Η
μέση διάρκεια
παρακολούθησης ήταν 20,4
μήνες (13-32).
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:
Από τους ασθενείς που
υπεβλήθησαν σε ολική
γαστρική πτύχωση,
επιπλοκές υπήρξαν σε 12
ασθενείς (8.8%) που σε 4
περιπτώσεις
αντιμετωπίσθηκαν
χειρουργικά. Σε 2
περιπτώσεις που
παρουσίασαν επίμονη
απόφραξη (ενδογαστρικό seroma)
η επέμβαση ανεστράφη. Στην
ομάδα της γαστρικής
πτύχωσης η μέση (%) απώλεια
πλεονάζοντος βάρους (EWL)
ήταν 65.3%. Η απώλεια βάρους
ήταν σημαντικά μεγαλύτερη
στους ασθενείς με αρχικό
ΒΜΙ<45 (69.9 vs 55.5%, p=0,006). 29 από
τους ασθενείς (21.4%)
παρουσίασαν ανεπαρκή
απώλεια βάρους (EWL<50%), ενώ
σε 8 από αυτούς (5.9%) η
επέμβαση κρίθηκε ως
αποτυχημένη (EWL<30%). Οι
ασθενείς με αρχικό ΒΜΙ>45
είχαν διπλάσια πιθανότητα
αποτυχίας σε σχέση με
αυτούς που είχαν ΒΜΙ<45 (36 vs
18.1%).
Οι ασθενείς που
υπεβλήθησαν σε γαστρεκτομή
sleeve παρουσίασαν σημαντικά
μεγαλύτερη απώλεια βάρους
(EWL=81.7 vs 65.3%, p<0.001) και 9
φορές μικρότερη πιθανότητα
ανεπαρκούς απώλειας βάρους
(2.5 vs 21.4%). H απώλεια βάρους
κρίθηκε ικανοποιητική στο
78.6% των ασθενών με γαστρική
πτύχωση και στο 97.5% των
ασθενών που υπεβλήθησαν σε
sleeve.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Η ολική γαστρική πτύχωση συγκεντρώνει ορισμένα καλά χαρακτηριστικά: Απλότητα, ικανοποιητικό γαστρικό περιορισμό χωρίς εμφυτεύματα
και γαστρεκτομή, αποδεκτό κίνδυνο επιπλοκών και αναστρεψιμότητα.
Η γαστρική πτύχωση προκαλεί μεσοβραχυπρόθεσμα
ικανοποιητική απώλεια βάρους
περίπου στο 80% των ασθενών,
υστερεί όμως ως πρός την
αποτελεσματικότητα σε
σχέση με τη γαστρεκτομή sleeve.
Η γαστρική πτύχωση
ενδείκνυται για την
αντιμετώπιση βαριατρικών
περιστατικών με ΒΜΙ<45
γιατί πέραν αυτού του ορίου,
η πιθανότητα ανεπαρκούς
απώλειας βάρους και
αποτυχίας είναι πολύ υψηλή
(36%).
|
|
|
|
|
|
|
| |
