| ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΕΡΓΟ | ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ | ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |
 
ΠΡΟΣΟΧΗ: Η ιστοσελίδα αυτή έχει ενημερωτικό χαρακτήρα. Οι πληροφορίες που παρέχονται είναι επιστημονικά έγκυρες και βασίζονται στη δική μας εμπειρία και τη διεθνή βιβλιογραφία.  Όταν κριθεί αναγκαίο  το περιεχόμενο των σελίδων μας μπορεί να αλλάξει χωρίς προηγούμενη προειδοποίηση. 

Οι παλαιότερες γαστροπλαστικές.

Σαν γαστροπλαστικές αναφέρονται διάφορες χειρουργικές τεχνικές που έχουν σκοπό την απώλεια βάρους με περιορισμό της χωρητικότητας του στομάχου. Στη δεκαετία του '70 και '80 εφαρμόστηκαν διάφορες οριζόντιες γαστροπλαστικές με μέτρια ώς κακά αποτελέσματα. Οι οριζόντιες γαστροπλαστικές εγκαταλείφθηκαν με την εμφάνιση της κάθετης γαστροπλαστικής (διαμερισματοποίηση στομάχου) που παρουσιάστηκε από τον καθηγητή E.Ε. Mason του Πανεπιστημίου Iowa των ΗΠΑ. Στη διαμερισματοποίηση συρράπτεται κάθετα το ανώτερο τμήμα του στομάχου σε μήκος 4–6 cm αφού πρώτα ανοιχτεί ένα παράθυρο, ώστε να δημιουργηθεί ένας μικρός γαστρικός θύλακος (εικόνα 1). Ο θύλακος αυτός επικοινωνεί με το υπόλοιπο στομάχι με ένα στόμιο διαμέτρου 1 - 1,2 cm. Για να μη διευρυνθεί το στόμιο (stoma) το στομάχι ενισχύεται εξωτερικά στο σημείο αυτό με ένα δακτύλιο από συνθετικό υλικό. 

Εικόνα 1. Γαστροπλαστική Mason.

Εικόνα 2. Γαστροπλαστική McLean.

Στην επέμβαση Mason το μέγεθος του γαστρικού θυλάκου και η διάμετρος του στομίου παίζουν καθοριστικό ρόλο για την αποτελεσματικότητα της επέμβασης. Όταν το στόμιο είναι αρκετά μεγάλο, επιτρέπει μεγαλύτερες ποσότητες τροφής και η απώλεια βάρους περιορίζεται. Το ίδιο συμβαίνει επίσης και στην περίπτωση που ο γαστρικός θύλακος είναι μεγάλος. Αντίθετα όταν το στόμιο επικοινωνίας  είναι στενότερο απ’ όσο πρέπει, προκαλούνται φαινόμενα στάσης και εμετοί. Παραλλαγές της μεθόδου είναι η κάθετη γαστροπλαστική κατά McLean (εικόνα 2), η κάθετη γαστροπλαστική με ρυθμιζόμενο δακτύλιο σιλικόνης και η γαστροπλαστική κατά Long. 

Επιπλοκές: Οι συχνότερες επιπλοκές της ανοιχτής εγχειρήσεως είναι η μετεγχειρητική συλλογή υγρού στο τραύμα (μέχρι 40%) και η μετεγχειρητική κήλη (10 - 20%). Η πλέον επικίνδυνη αλλά ευτυχώς σπάνια επιπλοκή είναι η διάσπαση της συρραφής του στομάχου που μπορεί να καταλήξει σε σοβαρή ενδοκοιλιακή λοίμωξη. Η δημιουργία συριγγίου ανάμεσα στο γαστρικό θύλακο και το κυρίως στομάχι είναι μια σχετικά ακίνδυνη επιπλοκή αλλά οδηγεί σε σημαντική ανάκτηση βάρους. Στένωση του στομίου εκδηλώνεται με αποφρακτικά φαινόμενα και εμέτους. Η επιπλοκή αυτή αντιμετωπίζεται συνήθως με ενδοσκοπικές διαστολές. Η διάβρωση του τοιχώματος του στομάχου από το συνθετικό υλικό που ενισχύει εξωτερικά το γαστρικό στόμιο (4%), μπορεί να προκαλέσει γαστρικό πόνο ή αιμορραγία, συνήθως όμως εκδηλώνεται με ανάκτηση βάρους. Η τακτική υπερπλήρωση του θυλάκου και η πρόκληση εμέτων (πχ βουλιμία) καταλήγει σε διάταση του γαστρικού θυλάκου και επίμονη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, συχνά μάλιστα παρατηρείται και ανάκτηση βάρους (σύνδρομο μεγάλου γαστρικού θυλάκου). Η κατάσταση αυτή αντιμετωπίζεται μόνο με νέα επέμβαση.

Η εμπειρία μας με τη διαμερισματοποίηση: Η κάθετη γαστροπλαστική ακολουθείται από μια περίοδο ανορεξίας που διαρκεί 3 - 6 μήνες. Στο διάστημα αυτό παρατηρείται και η μεγαλύτερη απώλεια βάρους. Η επέμβαση είναι αποτελεσματική στο 80-85% των ασθενών. Η μέση (%) απώλεια πλεονάζοντος βάρους στα 2 χρόνια μετά την επέμβαση είναι 55-65%. 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ MASON (δική μας σειρά ασθενών) *

Αριθμός ασθενών n =30
Μ Ηλικία = 33,9 έτη
Μ χρόνος νοσηλείας = 4,3 ημέρες
Επιπλοκές = 20% (κήλες 3, στένωση 1, μετανάστευση υλικού 1, λοίμωξη 1)
Επανεγχειρήσεις (12 μήνες) = 1
Μ Απώλεια πλεονάζοντος βάρους = 68,9%
Προεγχειρητικά Μετά 1 χρόνο
Μ ΒΜΙ (kg/m2) 46,7 31,5
Μ Βάρος (kg) 139,1 95,9

* Ανακοινώθηκε στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Χειρουργικής της Παχυσαρκίας

Μειονεκτήματα: Η κάθετη γαστροπλαστική θεωρείται ανεπαρκής στην υπερνοσογόνο παχυσαρκία (ΔΣΒ>55). Το σημαντικότερο μειονέκτημα της επέμβασης είναι η μερική ανάκτηση βάρους τα επόμενα χρόνια στο 50-60% των ασθενών, γεγονός που οφείλεται στην προοδευτική διάταση του γαστρικού θυλάκου και την προσαρμογή της διατροφής των ασθενών.  Για να αποφευχθεί η ανάκτηση βάρους τα καθημερινά γεύματα δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα 3 - 4 και η μερίδα να μην ξεπερνά τα 200gr. Οι ασθενείς θα πρέπει επίσης να αποφεύγουν μαλακές τροφές με ψηλή περιεκτικότητα σε λίπος και ζάχαρη (πχ τσιπς, ξηροί καρποί, χυμοί, σοκολάτα, μπισκότα, παγωτά κλπ). Ορισμένες σκληρές, ινώδεις ή υδρόφιλες τροφές όπως το ερυθρό κρέας, το ψωμί, το ρύζι και τα ζυμαρικά μπορεί να είναι δύσπεπτες αλλά πρέπει να καταναλώνονται σε μικρές ποσότητες. Η λήψη υγρών κατά τη διάρκεια γεύματος πρέπει να αποφεύγεται γιατί διευκολύνει την κένωση του στομάχου. Σύμφωνα με την εμπειρία μας, η επέμβαση είναι πιο αποτελεσματική στους άνδρες, πιθανώς λόγω των ψηλότερων μεταβολικών αναγκών και των διαφορετικών διαιτητικών προτιμήσεων των ανδρών σε σχέση με τις γυναίκες. 
Στα τέλη του 20ου αιώνα η επέμβαση δέχτηκε έντονη κριτική λόγω του υψηλού ποσοστού επενεγχειρήσεων (15-20%) και επειδή είναι ιδιαίτερα απαιτητική ως πρός τη συμμόρφωση με διαιτητικούς κανόνες. 

Η κάθετη γαστροπλαστική Mason (διαμερισματοποίηση) γίνεται σχεδόν πάντα ανοιχτά. Η διαμερισματοποίηση είναι ταυτόσημη με τη λαπαροσκοπική τεχνική του ρυθμιζόμενου γαστρικού δακτυλίου, με την οποία αντικαταστάθηκε. Σήμερα εφαρμόζεται σε ελάχιστα βαριατρικά κέντρα (<5% του ετησίου αριθμού επεμβάσεων).

 

 

Design-Copyright (2006) paxysarkia.net | Hosted by the WEBPOWER | Last update: September 2006