Η εμπειρία έχει δείξει ότι το μέγεθος του γαστρικού θυλάκου και η διάμετρος του στομίου παίζουν καθοριστικό ρόλο στην αποτελεσματικότητα της επέμβασης. Όταν το στόμιο είναι αρκετά μεγάλο επιτρέπει την κατανάλωση μεγαλύτερης ποσότητας τροφής και δεν επιτυγχάνεται η αναμενόμενη απώλεια βάρους. Το ίδιο συμβαίνει επίσης και στην περίπτωση ύπαρξης μεγάλου γαστρικού θυλάκου. Αντίθετα όταν το στόμιο επικοινωνίας  είναι στενότερο απ’ όσο πρέπει, προκαλούνται φαινόμενα στάσης και εμετοί. Παραλλαγές της μεθόδου είναι η κάθετη γαστροπλαστική κατά McLean (εικόνα 2), η κάθετη γαστροπλαστική με ρυθμιζόμενο δακτύλιο σιλικόνης και η γαστροπλαστική κατά Long.

Επιπλοκές: Οι συχνότερες επιπλοκές της ανοιχτής εγχειρήσεως είναι η μετεγχειρητική συλλογή υγρού στο τραύμα (μέχρι 40%) και η μετεγχειρητική κήλη (10-20%). Η πλέον επικίνδυνη αλλά ευτυχώς σπάνια επιπλοκή είναι η διάσπαση της συρραφής του στομάχου που μπορεί να καταλήξει σε σοβαρή ενδοκοιλιακή λοίμωξη. Η δημιουργία συριγγίου ανάμεσα στο γαστρικό θύλακο και το κυρίως στομάχι είναι μια σχετικά ακίνδυνη επιπλοκή αλλά οδηγεί σε σημαντική ανάκτηση βάρους. Στένωση του στομίου εκδηλώνεται με αποφρακτικά φαινόμενα και εμέτους. Η επιπλοκή αυτή αντιμετωπίζεται συνήθως με ενδοσκοπικές διαστολές. Η διάβρωση του τοιχώματος του στομάχου από το συνθετικό υλικό που ενισχύει εξωτερικά το γαστρικό στόμιο (4%), μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία, αποφρακτικές εκδηλώσεις ή και ανάκτηση βάρους. Η συχνή υπερκατανάλωση τροφής και οι προκλητοί έμετοι (πχ βουλιμία) μπορεί να καταλήξουν σε διάταση του γαστρικού θυλάκου με επίμονη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, οισοφαγίτιδα και ανάκτηση βάρους (σύνδρομο μεγάλου γαστρικού θυλάκου). Η κατάσταση αυτή αντιμετωπίζεται με επανεπέμβαση.

Αποτελέσματα: Η κάθετη γαστροπλαστική ακολουθείται από μια περίοδο ανορεξίας που διαρκεί 3 - 6 μήνες. Στο διάστημα αυτό παρατηρείται και η μεγαλύτερη απώλεια βάρους. Η επέμβαση είναι αποτελεσματική στο 80-85% των ασθενών. Η μέση (%) απώλεια πλεονάζοντος βάρους στα 2 χρόνια μετά την επέμβαση είναι 55-75%. 

Το σημαντικότερο μειονέκτημα της επέμβασης είναι η συχνή (70%) ανάκτηση βάρους τα επόμενα χρόνια, γεγονός που οφείλεται στην προοδευτική διατροφική προσαρμογή των ασθενών. Η κάθετη γαστροπλαστική θεωρείται επίσης ανεπαρκής στην πολύ βαριά παχυσαρκία (ΔΣΒ>50). Για να αποφευχθεί η ανάκτηση βάρους τα καθημερινά γεύματα πρέπει να είναι το πολύ 3 - 4 και η μερίδα να μην ξεπερνά τα 200gr διότι διαφορετικά οι προσλαμβανόμενες θερμίδες είναι πολλές. Οι ασθενείς θα πρέπει επίσης να αποφεύγουν μαλακές τροφές με ψηλή περιεκτικότητα σε λίπος και ζάχαρη (πχ τσιπς, snacks, ξηροί καρποί, χυμοί, σοκολάτα, μπισκότα, παγωτά κλπ). Ορισμένες σκληρές, ινώδεις και υδρόφιλες τροφές όπως το ερυθρό κρέας, το ψωμί, το ρύζι και τα ζυμαρικά μπορεί να είναι δύσπεπτες αλλά πρέπει να καταναλώνονται σε μικρές ποσότητες. Η λήψη υγρών κατά τη διάρκεια γεύματος πρέπει να αποφεύγεται γιατί διευκολύνει την κένωση του στομάχου. Σύμφωνα με την εμπειρία μας, η επέμβαση είναι πιο αποτελεσματική στους άνδρες, πιθανώς λόγω των ψηλότερων μεταβολικών αναγκών και των διαφορετικών διαιτητικών προτιμήσεων των ανδρών σε σχέση με τις γυναίκες. 
Την τελευταία δεκαετία η επέμβαση δέχτηκε έντονη κριτική κυρίως στις ΗΠΑ λόγω του υψηλού ποσοστού επενεγχειρήσεων (15-20%) και επειδή απαιτεί συμμόρφωση με διαιτητικούς κανόνες και θέτει σημαντικούς διατροφικούς περιορισμούς. Η λαπαροσκοπική κάθετη γαστρεκτομή είναι επέμβαση με σημαντικού βαθμού τεχνική δυσκολία, γι αυτό τα τελευταία χρόνια εγκαταλείφθηκε και αντικαταστάθηκε από το ρυθμιζόμενο γαστρικό δακτύλιο.